ഒരു വിവര്ത്തനം. സൂഫി മഹാ കവിയായ ജലാല് അദ്ദീന് റൂമിയുടെ ഉജ്ജ്വലമായ ഒരു കവിതയുടെ സ്വതന്ത്ര വിവര്ത്തനം. അനംഗാരിയെ അനുകരിച്ച് ഒരു ആലാപനവും ഒപ്പമുണ്ട്. തെറ്റുകള് ചൂണ്ടിക്കാട്ടുവാന് അഭ്യര്ഥന.
ആലാപനം കേള്ക്കാന് ഇവിടെ:
powered by ODEO
എന്റെ ചുണ്ടുകളാല് മിണ്ടുവതാര്?
പകലാകെ ചിന്തയിലുരുകുന്നു ഞാന്
രാവിലീ ചോദ്യങ്ങള് ചോദിക്കുവാന്
എങ്ങു നിന്നെത്തി ഞാന് ?
എന്തിതെന് ദീപ്തമാം ആത്മ പ്രകാശം
അറിവില്ലൊരുത്തരം
എങ്കിലും അറിയുന്നതിത്രമാത്രം
ആത്മാവ് എങ്ങോ നിന്നെന്നില് കുടിയേറിയെന്നും
അവിടേയ്ക്ക് ഒരിയ്ക്കല് ഞാന് മടങ്ങുമെന്നും
മറ്റേതോ
മദ്യശാലയില് നിന്നു കടം കൊണ്ടതാമീ
മത്തും മദിരയും; തുണയായെത്തും ബോധം
മടക്കയാത്രയ്ക്കൊപ്പം
അത്രനാള് ഇച്ചെറു കൂട്ടിരിക്കുന്ന
ദേശാടനം ചെയ്ത പക്ഷിയാകുന്നു ഞാന്
എങ്കിലും
വരുകയായ് ചിറകടിച്ചുയരേണ്ട നാളുകള്
ആരിതെന് ചെവിയിലൂടെന് മൊഴി കേള്ക്കുന്നൂ?
ആരിതെന് ചുണ്ടാല് കടംകഥ പാടുന്നൂ?
ഇന്നിനി ചോദ്യം തൊടുക്കാതെ വയ്യ:
എന്റെ കണ്ണുകളിലൂടെ നോക്കുവതാര്?
എന്താണെന്നിലെ തുടിയ്ക്കുമാത്മാവ്?
ഒരു കവിളുത്തരം നുണയുവാനായെങ്കില്
മദ്യത്തിന് തടവറ തച്ചുതകര്ക്കുവാന് .
വേണമെന്നാശിച്ചു വന്നതല്ല ഞാന്
ആവില്ല തോന്നുമാറിന്നു മടങ്ങുവാന്
ആരുടെ കൈപിടിച്ചെത്തിയതിവിടെ ഞാന്
പോകുമെന് വീട്ടിലൊരിയ്ക്കല് അവനൊപ്പം
പിന്നെയീ കവിത:
എന്തു കുറിക്കുമെന്നറിയാതെ, മുന്
നിശ്ചയമില്ലാതെയുതിരുന്ന വാക്കുകള്
വരികള്ക്കുമപ്പുറം മൌനി ഞാന്
അന്തര്മുഖന്
നമ്മുടേതല്ലേ വലിയൊരീ വീഞ്ഞു പാത്രം
കോരിക്കുടിക്കാന് കപ്പുകളില്ലെന്നാലും
ഇല്ലതിന് വേദനയല്പ്പവും നമ്മളില്
ഇല്ലതിന് വേദനയല്പ്പവും. നമ്മളില്
പുലരികള് , പിന്നെയീ സായന്തനങ്ങളും
പ്രഭ ചുരത്തുന്നൂ; ദ്യുതി പടര്ത്തുന്നൂ
നല്ല നാളൊരിക്കലും ഇല്ല വരില്ലെന്നവര്
ചൊല്ലുന്നതൊക്കെയും എത്രയോ സത്യം
എങ്കിലും
ഇല്ലതില് വേദന തെല്ലും നമുക്കിനി
ഇല്ലതിന് വല്ലായ്മ തെല്ലും നമുക്കിനി.
-- ജമാല് അദ്ദീന് റൂമി
Showing posts with label റൂമി. Show all posts
Showing posts with label റൂമി. Show all posts
Subscribe to:
Posts (Atom)